• facebook
  • rss
  • Redaktor wydania

    ks. Roman Tomaszczuk

    |

    Gość Świdnicki 34/2014

    dodane 21.08.2014 00:00

    Kiedy przeczytałem tekst Oli Wolnik (ss. IV–V), radość i duma wypełniły moje serce.

    Czemu? Bo pani doktor Barbara Zegzdryn to jedna z nas, a tak niezwykła i pełna miłości; to kobieta wierna tej ziemi, na której przecież się nie urodziła, a jednak ją pokochała – ze względu na ludzi. To wreszcie świadek wartości życia. Najpierw tego od poczęcia, a potem i tego po naturalną śmierć. Jej praca, więcej: służba, przekonuje bowiem, że zamach na życie nigdy nie jest prawdziwym rozwiązaniem problemu, tylko jego pogwałceniem, tak by mocniejszy, nowy ból przesłonił ten pierwotny. Warszawa ma swojego prof. Chazana, my swoją doktor Zegzdryn.

    «« | « | 1 | » | »»
    oceń artykuł

    Zobacz także

    , aby komentować lub podaj nazwę wyświetlaną
    Gość

      Reklama

      Zapisane na później

      Pobieranie listy

      Reklama

      przewiń w dół