Uroczystości, które odbyły się 18 kwietnia, rozpoczęły się Mszą św. dziękczynną w intencji jubilatów. Przewodniczył jej biskup świdnicki Marek Mendyk, a homilię wygłosił ks. prof. Marian Zając z KUL Jana Pawła II.

- Drodzy przyjaciele czcigodnych jubilatów, zobaczcie, jak wiele oni mają wspólnego. Urodzili się w 1961 r., na chrzcie dostali takie samo imię „Marek”. Zdali maturę, zgłosili się do Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu, gdzie przyjęli święcenia prezbiteratu. Spotkali się na KUL-u, tam się doktoryzowali pod kierunkiem ks. prof. Mieczysława Majewskiego. Pełnili wiele odpowiedzialnych funkcji w diecezji, o czym możemy przeczytać w tych przepięknie wydanych książkach jubileuszowych - relacjonował.

Przybliżając historię życia obu duchownych, porównał ich relację do przyjaźni Grzegorza z Nazjanzu z Bazylim Wielkim. Mówił też o trudnościach, z którymi obaj się zmagają w swojej posłudze. Zwrócił uwagę, że to Bóg wybrał ich do tej posługi, a podsumowanie dorobku życiowego udowadnia, że się nie pomylił. Życzył, by kolejne lata służby Kościołowi obfitowały w dalszy rozwój i sukcesy duszpasterskie.

Więcej słów życzliwości wyrażano po zakończeniu Mszy św. Głos zabrał biskup legnicki Andrzej Siemieniewski, który wyjaśniając etymologię słowa „jubileusz”. - Ma ono wiele odsłon. Ta najbardziej fundamentalna znajduje się w Piśmie Świętym. Czytamy o nim w Księdze Kapłańskiej w formie przykazania. Wszystkie znajdujące się tam przepisy przeszły do przeszłości, ale to, co pozostało aktualne, to słowa, by wszyscy przeżywający swoje jubileusze powrócili do swojej własności, do swojego rodu - przypominał, życząc jubilatom, by świętując, wrócili do „swojej własności”, do tego, co Bóg dawał przez te lata: domu rodzinnego, łaski kapłaństwa, bogactwa katechetycznych, aktywności i przedsięwzięć.

Po wystąpieniu biskupa legnickiego odbył się wykłady okolicznościowe ks. prof. dr. hab. Piotra Tomasika z UKSW i ks. prof. dr. hab. Pawła Mąkosy z KUL. Ten ostatni życzył jubilatom „łaski Bożej, której nie mierzy się latami, lecz zaangażowaniem i wiernością, zdrowia i sił do kontynuowania dzieła, które wciąż bardzo potrzebuje ich trudu i obecności, radości z tego, co zostało zasiane i ze świadomości, że wciąż kiełkuje, rozwija się i przynosi owoce, dobrych ludzi wokoło: uczniów, współpracowników i przyjaciół oraz pogody ducha”.

Życzenia złożyli również przedstawiciele środowisk katechetycznych KUL oraz przedstawiciele katechetów z diecezji legnickiej i świdnickiej.

Zostały również przygotowane księgi jubileuszowe pod redakcją ks. dr. Jarosława Kowalczyka z Legnicy i ks. dr. Damiana Mroczkowskiego ze Świdnicy. Pierwszy tom „Na Twoje słowo, Panie” zaprezentował ks. prof. dr hab. Sławomir Stasiak, rektor PWT we Wrocławiu, a drugi ks. prof. dr hab. Bogusław Drożdż. Wydarzenie podsumował ks. Kowalczyk.

- Uroczystość, w której uczestniczymy, niewątpliwie ma charakter wyjątkowy, bo rzadko zdarza się, że w jednym miejscu i w jednym czasie możemy wyrazić wdzięczność dwóm osobom, których życiowe i kapłańskie splotły się tak gęsto owocnie i co warto podkreślić - w tak głębokiej harmonii. Z nieukrywaną radością i uczuciem wdzięczności pragniemy dziś wypowiedzieć słowa uznania pod adresem naszych jubilatów. Ks. bp Marek Mendyk i ks. prał. Marek Korgul to dwa filary, na których od lat wspiera się gmach polskiej katechezy, o czym słyszeliśmy dziś wielokrotnie. Ich współpraca rozpoczęta jeszcze w archidiecezji wrocławskiej, realizowana w diecezji legnickiej i kontynuowana w diecezji świdnickiej oraz na forum Konferencji Episkopatu Polski, choćby w Komisji Wychowania katolickiego czy Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia, jest świadectwem rzadko spotykanej synergii - zauważył wychowanek obu jubilatów.

Na koniec głos zabrał biskup świdnicki Marek Mendyk, który podziękował za ogrom życzeń i ciepłych słów. Podkreślał, że ten jubileusz pokazał, jak wiele udało się zrobić za łaską Pana Boga.

- Wiele razy wsiadając do samochodu, mam poczucie, że po ludzku jakaś misja mnie przerasta i myślę sobie: „Panie Boże, czy Ty mnie z kimś nie pomyliłeś, to jest niemożliwe”. Ale potem widzę, jak wielu ludzi przychodzi z pomocą, angażuje się, wspiera. Chciałoby się w takim momencie powiedzieć każdemu z nich „dziękuję, że jesteś”. To „dziękuję, że jesteś” mówię także do Was, bo jeśli cokolwiek nam się udało do tej pory zrobić, to dlatego, że m. in. wy tam byliście. Za to wam wszystkim dziękuję - zakończył bp Marek Mendyk, mówiąc także w imieniu drugiego jubilata. Drugi z jubilatów również podziękował przybyłym gościom za życzliwość i życzenia.