Nowy numer 25/2018 Archiwum

Serce zobowiązuje

Jeszcze na początku XX w. Polanicę odwiedzało około pięciu tysięcy kuracjuszy, sto lat później jest ich znacznie więcej.

Gdyby nie jezuici, nie wiadomo, jak potoczyłyby się losy Polanicy. Wprawdzie pierwsze wzmianki o osadzie pochodzą z 1347 r., ale dopiero gdy w 1595 r. upadł kłodzki konwent augustianów, ich spadkobiercy, jezuici właśnie, zaczęli inwestować w wieś mającą źródła.

W rękach jezuitów – na szczęście

O polanickich źródłach mineralnych wspomina niejaki Aelurius, który tę wiadomość zawarł w swym dziele pt. „Glaciographia”. W 1630 r. założono tu folwark, który zaopatrywał w żywność kłodzkie kolegium jezuickie. Po tym jak zagospodarowaną przez jezuitów Polanicę zniszczyli i spalili w 1645 r. Szwedzi (podczas wojny trzydziestoletniej), w 1650 r. zakonnicy wznieśli na zboczu doliny Bystrzycy pałacyk w rodzaju pensjonatu. Po pożarze w 1699 r. odbudowano go w formie okazałego dworu z kaplicą, który zaczął służyć pierwszym kuracjuszom, docierającym do Polanicy od połowy XVIII w.

Dopiero w XIX w., gdy w Europie do wód zaczęli zjeżdżać mieszczanie i szlachta z arystokracją, nowy właściciel Polanicy, kupiec kłodzki Joseph Grolms ocembrował jedno z pięciu tryskających wówczas źródeł (Józef), wzniósł dom zdrojowy (drewniane łazienki), i zamienił okoliczne pola na ogród. Wówczas też w Polanicy istniały już szlifiernia szkła, młyny wodne, tartak, browar, wytwórnia sadzy i leśniczówka. Kolejni właściciele uzdrowiska Storch i Rathmann wznieśli nowe, murowane łazienki. Większość klienteli uzdrowiska stanowili wówczas księża zatrzymujący się w dawnym dworze jezuickim.

Pensjonaty – intensywny rozwój

W 1840 r. Polanica zasłynęła tym, że ma wodę skuteczną przeciwko słabościom podbrzusza, trzeba jednak było poczekać do roku 1873, kiedy to zdrój wraz z przyległymi terenami nabył wrocławski przemysłowiec Hoffmann, żeby rozwój osady nabrał tempa. Zresztą ktokolwiek rządził miastem (prawa miejskie od 1946 r.) zawsze wiedział, że jego racją bytu jest zdrój. Dlatego np. w roku 1930 zbudowano tu tor saneczkowy i skocznię narciarską, a specjalnie dla Polaków licznie odwiedzających kurort urządzono w 1933 r. polską kuchnię i drukowano dla nich prospekty reklamowe w języku polskim. W latach socrealizmu mądrzy włodarze nie dopuszczali do skażenia miasta zabudową wielkopłytową i nie budowano tu zakładów przemysłowych, natomiast rozbudowano miejscową rozlewnię wód mineralnych. Lecznicza sława Polanicy zwiększyła się znacznie po 1950 roku dzięki nowym metodom leczenia chorób geriatrycznych, wprowadzonym przez lekarza-humanistę dr. Matuszewskiego, oraz chirurgii plastycznej zastosowanej po raz pierwszy w Polsce przez dr. Grodzkiego. Obecnie Szpital Chirurgii Plastycznej stanowi kuźnię kadr chirurgów nie tylko dla kraju, ale i zagranicy.

« 1 2 »
oceń artykuł

Zobacz także

Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

Zapisane na później

Pobieranie listy

Rekalma