GN 48/2020 Archiwum

Modlitwa 24 h

Liczni wierni często polecają ich wstawiennictwu przed Panem swoje intencje, przekazując je osobiście, telefonicznie, listownie oraz drogą mailową. Siostry modlą się i wierzą, że Boża odpowiedź będzie najlepsza z możliwych.

W święto Ofiarowania Pańskiego, 2 lutego, wierni tradycyjnie wspierają zakony kontemplacyjne. Jak zapowiedział bp Ignacy Dec, ofiary, jakie wierni w tym dniu złożą do puszek na terenie diecezji świdnickiej, będą wydatną pomocą szczególnie dla Sióstr Klarysek od Wieczystej Adoracji w Kłodzku i w Ząbkowicach Śląskich. W dzień i w nocy, przez całą dobę, przez siedem dni w tygodniu, przez okrągły rok, któraś z klarysek od Wieczystej Adoracji trwa na adoracji Najświętszego Sakramentu i swoją modlitwą obejmuje wszystkich braci i siostry na całym świecie.

– Zbieramy ich radości i bóle, szczęście i tragedie, przedstawiając miłosiernemu Bogu ukrytemu w małej białej Hostii – tłumaczy s. Agnieszka, klaryska z Ząbkowic. – Równocześnie Boga w Trójcy Jedynego w pewien sposób sprowadzamy w życie tej ziemi. Jak to pięknie wyraziła św. Teresa od Dzieciątka Jezus, „w sercu Kościoła, naszej Matki, stajemy się miłością”.

Jako duchowe córki św. Klary nie prowadzą dzieł apostolskich. Pragną nieść światu Chrystusa swoim życiem modlitwy, pracy, cierpienia i ofiary. Nie przeszkadzają im w tym ani mury klasztoru, ani przyrzeczenie życia w ukryciu klauzury. Klaryski z Ząbkowic prowadzą pracownię hafciarską. Wykonują paramenty liturgiczne, posługując się, znaną w średniowieczu, techniką akupiktury, czyli malowania i rzeźbienia igłą. Haftując i szyjąc, modlą się i proszą, by ich prace przyniosły chwałę Panu Bogu oraz pożytek i radość ludziom. Według indywidualnych projektów wykonują oryginalne ornaty, stuły, chorągwie, a także sztandary i proporce. – Całe nasze życie, zwyczajne gotowanie, sprzątanie, pracę w ogrodzie, haft i szycie staramy się przemieniać w modlitwę w duchu dziękczynienia, gdyż to jest główny charyzmat Zakonu Sióstr Klarysek od Wieczystej Adoracji – przekonuje s. Agnieszka. – Dziękujemy dobremu Bogu za cud stworzenia i za jeszcze wspanialsze dzieło odkupienia. Za Niego samego, za Eucharystię oraz za wszelkie łaski, które spływają na wszystkich ludzi. I przepraszamy, przepraszamy za tak częsty brak dziękczynienia.

« 1 2 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Polecane filmy

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama