Był niezwykle ciekawy świata. Zajęć, które miał w kalendarzu, starczyłoby dla kilku osób. Wolne chwile spędzał na wędrówkach. Dzięki temu docierał i do nas. Przybywał samotnie lub z przyjaciółmi. Rozmawiał wtedy z nimi o życiu, o Bogu. Kiedy inni padali ze zmęczenia do łóżek po całodziennej wędrówce, on szedł na modlitwę.