miroslaw.jarosz@gosc.pl To finałowa scena sztuki teatralnej. Ale podobnych, prawdziwych historii wydarzyło się okolicy wiele. Kiedy skończyła się ostatnia scena spektaklu owacjom nie było końca. Na wielu twarzach było widać łzy wzruszenia. Zarówno aktorzy amatorzy na scenie, jak i publiczność to w większości dzieci i wnuki pierwszych osadników. Nic więc dziwnego, że wielu tak emocjonalnie podeszło do tego, co zagrali i zobaczyli. Historie skrywane przez lata, mówione szeptem w zaciszu rodzinnym w końcu zostały głośno opowiedziane.