Swoje rozważania rozpoczęła od psychiatrycznej definicji zakochania: „To rodzaj fizjologicznej ostrej psychozy albo miłości, która jest podostrym lub przewlekłym odpowiednikiem zespołu zakochania; miłość i zakochanie zdają się być zjawiskami czysto ludzkimi. Zachodzi pewne podobieństwo między ostrym zespołem zakochania u człowieka a zjawiskami psychicznymi u zwierzęcia w okresie godowym. I zwierzę, i człowiek przechodzi przez ten stan jakby to była choroba: chudnie, staje się drażliwe i wybuchowe, cierpi na bezsenność” – cytowała, twierdząc, że zgodnie z tymi wytycznymi zakochany Jezus mógłby na pewnym etapie zatracić cel swojego życia, którym było zbawienie człowieka.