Nowy numer 47/2020 Archiwum

Pomógł też Henryk Wieniawski

Do powstania pierwszej świątyni przyczynił się m.in. jeden z najwybitniejszych polskich skrzypków i kompozytorów, który zagrał koncert zasilający fundusz budowy.

W XIX wieku do szczawieńskiego uzdrowiska przyjeżdżało tylu kuracjuszy, że pojawiła się potrzeba wybudowania miejsca modlitwy i udzielania sakramentów. Wcześniej przyjezdni korzystali z posługi w kościele na Szczawienku.

Biskup krakowski Ludwik Łętowski był wśród tych, którzy odwiedzali Szczawno, by podratować zdrowie. On to organizował koncerty na rzecz budowy świątyni. Jeden z nich zagrał Henryk Wieniawski. W latach 60. XIX wieku udało się wybudować kaplicę, którą poświęcono w 1867 roku. Mieściła ona 250–300 osób i nosiła wezwanie Matki Bożej Nieustającej Pomocy.

Po I wojnie światowej kaplica okazała się zbyt mała dla licznie przychodzących tu na modlitwę miejscowych oraz przyjezdnych. W 1929 roku wrocławska kuria biskupia nabyła działkę od Hochberga z Książa, położoną przy dzisiejszej ulicy Kolejowej. Obecny kościół parafialny wzniesiono w latach 1936–1937. W 1936 r. położono kamień węgielny, a 11 lipca 1937 r. nastąpiła konsekracja świątyni. Dokonał jej biskup Walenty Wojciech. Podczas uroczystości kościołowi nadano wezwanie Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.

Patronce poświęcona jest mozaika umieszczona w prezbiterium. Przedstawia ona ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny. Na cześć Matki Jezusa bije dzwon znajdujący się w kościelnej wieży o wysokości 34 metrów. Widnieje na nim napis: „Matko Boża, módl się za nami teraz i w godzinę śmierci”.

Kościół jest budowlą jednonawową. W latach 2000–2003 rozbudowano go, by mógł pomieścić więcej wiernych.

« 1 2 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Polecane filmy

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama