Nowy numer 38/2021 Archiwum

Z pośpiechem idą z pomocą

Scena, kiedy Maryja poszła wesprzeć swą krewną Elżbietę, jest dla redemptorystów posługujących w sanktuarium wzorem służby drugiemu.

Na początku XII w. w kaplicy została umieszczona figura Matki Bożej, co potwierdza zapis w bulli papieża Innocentego III z 1203 r. Jest ona najstarszą w Polsce romańską drewnianą rzeźbą Madonny Tronującej. Prowadzone w 2016 r. badania metodą datowania węglem C14 wykazały, że pochodzi ona z 1011 r. Cuda wypraszane przed figurą bardzo szybko ściągnęły tu pielgrzymów, którzy przestali się mieścić w dostępnej przestrzeni. Rozpoczęto budowę nowej świątyni, którą zakończyli już cystersi, przejmując duszpasterstwo w Bardzie w 1247 r. Wzmożony ruch pielgrzymkowy w XV w. wymusił budowę kolejnego kościoła, który ukończono w 1411 r. Świątynie miały wspólną zakrystię oraz kruchtę. Figurka pozostała w starszej świątyni, która w ten sposób stała się sanktuarium. Jednak kilkanaście lat później w wyniku najazdu husytów obie świątynie zostały spalone, a po odbudowie ponownie zniszczone w czasie napaści i pożarów. W ostatnim z nich (w 1525 r.) zginął cysterski zakonnik ratujący cudowną figurę. Obecny kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny stoi w miejscu, gdzie znajdowały się poprzednie, i został zbudowany w latach 1686–1704. 28 października 1704 roku sufragan wrocławski bp F. E. Barbo konsekrował świątynię. Jeszcze przez 100 lat duszpasterstwo prowadzili tu cystersi, a w 1900 ich miejsce zajęli redemptoryści.

« 1 2 3 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama