Nowy numer 39/2022 Archiwum

Od 500 lat stoi w centrum Imbramowic

Kościół pw. Wniebowzięcia NMP to jedna z najbardziej zagadkowych budowli w regionie. Łączy nie tylko style kilku epok, lecz także ludzi, którzy gromadzą się w nim na modlitwie.

Symbolicznie za datę powstania świątyni uznaje się rok 1522, który jest wybity wewnątrz kościoła nad drzwiami do dawnej zakrystii. Wewnątrz znajdują się jednak detale architektoniczne, które świadczą o znacznie wcześniejszej metryce kościoła, sięgającej co najmniej połowy XV wieku.

Jednym z nich jest usytuowane na północnej ścianie, po lewej stronie od ołtarza głównego, kamienne sakramentarium z końca XV w. Jego wnękę zamyka masywna krata. Górna część została natomiast ozdobiona wimpergą zwieńczoną krzyżykiem, a na jej środku znajduje się sporej wielkości okrągły mandylion (oblicze Chrystusa). Po obu jego stronach umieszczone zostały głęboko ryte znaki, tzw. gmerk, czyli znak rozpoznawczy kamieniarza, który je wykonał.

– Interesującą pozostałością po dawnej zakrystii kościoła stanowi zachowana do dziś zewnętrzna część, tzw. sakrarium. Jest to forma kamiennej rynny wyprowadzonej poza lico południowej ściany kościelnej wieży. Sakrarium to specjalne miejsce, do którego wlewało się wodę po myciu przedmiotów liturgicznych kultu, a także pył, popiół, oleje lub wodę chrzcielną – wyjaśnia Gabriela Nastałek-Żygadło, która przygotowała okolicznościowy folder z okazji 500-lecia świątyni.

Również przy wejściu na wieżę widać gotycki ostrołukowy portal, który niegdyś stanowił boczne wejście do wnętrza budowli. Portal ten został zamurowany najprawdopodobniej ok. 1589 roku, aby osadzić w świątyni drewniane epitafium, które obecnie spełnia funkcję ołtarza bocznego. Żaden z tych elementów nie pozwala jednak dokładnie określić wcześniejszej daty powstania budowli. Dlatego w 2022 r. ks. Ryszard Mencel wraz z parafianami postanowili uczcić 500-lecie kościoła pw. Wniebowzięcia NMP.

Wyraża wiarę człowieka do Boga

Uroczystą Mszę św. z tej okazji odprawił bp Marek Mendyk, który poświęcił pamiątkową tablicę zawieszoną przy wejściu do świątyni. Wygłosił też okolicznościową homilię. – Piękno świątyni wyraża wiarę człowieka do Boga. To w niej są celebrowane największe tajemnice naszej wiary: sprawowana jest Eucharystia, głoszone słowo Boże. To najtrudniejsza, ale najpiękniejsza posługa, z której rodzi się nasza wiara. Znajdujące się w kościele przedmioty kultu, obrazy, organy pomagają nam się modlić; pomagają wychwalać Boga i zachować wiarę – mówił biskup. Zauważył, że jak przez wieki zmieniał się i nadal zmienia wygląd budowli sakralnych, tak też ulegają zmianie zewnętrzne, widzialne struktury Kościoła. Lecz wciąż wypływa z niego uzdrawiające źródło prawdy i Bożej mocy zwanej łaską, źródło życia sięgającego wieczności.

Przypominał o tym również proboszcz, witając przybyłych gości. – Przychodzimy tutaj do Boga, który jest źródłem życia. U Niego szukamy pomocy, polecamy mu swoje radości i smutki. Gdyby te mury mogły mówić, powiedziałyby nam o cudach, które się tutaj wydarzyły, zarówno te fizyczne, jak i duchowe. Bóg mieszka w tej świątyni zbudowanej ludzkimi rękami – dodał ks. Ryszard, który jest w Imbramowicach od 1995 r. Wcześniej, po II wojnie światowej, parafię prowadzili ks. Bolesław Balicki, ks. Józef Galka i ks. Ryszard Matuszak.

« 1 2 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Reklama

Zapisane na później

Pobieranie listy