Kudowa-Zdrój w ostatnich dniach sierpnia wypełniła się muzyką, która niosła pamięć i nadzieję. 63. edycja Międzynarodowego Festiwalu Moniuszkowskiego zgromadziła artystów i publiczność, aby raz jeszcze przywołać twórczość kompozytora i odczytać ją w nowym świetle. Program obfitował w koncerty, prawykonania i widowiska, a jednocześnie przypominał o osobach, które współtworzyły historię wydarzenia. Festiwal od lat jest przestrzenią spotkania kultur, a zarazem wspólnotą pamięci, w której muzyka staje się bramą do pytań o sens i przyszłość.

Spotkanie kultur

Jednym z wyróżników tej edycji stała się obecność muzyków z Japonii, którzy zaprezentowali utwory napisane specjalnie na tę okazję. Dzięki temu publiczność mogła odkryć, że Stanisław Moniuszko inspiruje także daleko poza Europą. Dyrektor artystyczny Stanisław Rybarczyk podkreśla znaczenie tego gestu i wskazuje, że to więcej niż współpraca artystyczna. – Oddali hołd naszemu kompozytorowi, bo tak należy to rozumieć. Wybitni twórcy przygotowali swoje dzieła, a część z tych dzieł miała charakter prawykonań – mówi.

Dodaje, że w jego oczach jest to wydarzenie bez precedensu, ponieważ kultura tak odległa od Europy potrafi odnaleźć w polskim kompozytorze źródło inspiracji. Wskazuje, że prawykonania wzbogacają program o świeżość, której nie da się znaleźć w archiwach, i że te premiery pozostają częścią historii festiwalu. Podkreśla, iż artystyczna wymiana staje się mostem łączącym różne światy, przez co twórczość Moniuszki, choć zakorzeniona w polskiej kulturze, zyskuje uniwersalne znaczenie.

– Jedna z japońskich pianistek studiowała u Reginy Smendzianki i mówi pięknie po polsku. To jest fenomen, który mnie zaskakuje – dodaje. Zaznacza, że takie spotkania wykraczają poza artystyczny projekt, ponieważ budują naturalne więzi i rodzą trwałe przyjaźnie. Wskazuje, że dzięki nim festiwal nabiera ludzkiego wymiaru i staje się miejscem prawdziwego dialogu. Podkreśla, że właśnie w tych gestach kryje się energia, która nadaje wydarzeniu niepowtarzalny charakter.