• facebook
  • rss
  • Czemu taki wielki?

    xrt

    dodane 23.08.2013 18:40

    Zamierzenia stworzenia kolejnego ośrodka pielgrzymkowego w okresie kontrreformacyjnego działania kościoła katolickiego obok już istniejących nie powiodły się.

    Każdy, kto nawiedził kościół w Nowej Wsi, albo choćby z daleka zauważył jego bryłę na tle gór, nie może zadać sobie pytania: Co w takim miejscu robi tak wielka świątynia?

    W 1654 roku dobra wraz ze wsią nabył hrabia Michał Wenzel von Althann, który miał zamiar sprowadzić do wsi pijarów z Pragi. Ufundował duży kościół z klasztorem. Kościół Wniebowzięcia NMP to późnobarokowa świątynia, uważana za drugą pod względem wielkości na ziemi kłodzkiej (wnętrze ma 60 m długości, 45 m szerokości i 20 m wysokości). Jego architektem był Jacopo Carove, Włoch z pochodzenia przybył na ziemię kłodzką w połowie XVII w. ze swoim ojcem Andreą. Uczęszczał do Kolegium Jezuickiego w Kłodzku. Do jego głównych prac należą m.in. przebudowa Twierdzy Kłodzkiej (1680-1702), barokizacja pałaców rodu Althannów w Międzylesiu i w Wilkanowie (1696-1701), kościoły w Gorzanowie (1676), Starej Łomnicy (1685), Wilkanowie (1697-1701).

    Kościół Wniebowzięcia NMP w Nowej Wsi, choć już w 2 połowie XVIII w. miał tylko rangę wiejskiego kościoła filialnego, w swoim pierwotnym założeniu miał pełnić funkcję kościoła pielgrzymkowego. Niestety, starania fundatorów, aby świątynia stała się miejscem kultu maryjnego, nie zostały w pełni urzeczywistnione. Fundacja barokowego nowowiejskiego kościoła przypadła na okres, gdy właścicielem dóbr międzyleskich był przedstawiciel austriackiej katolickiej arystokracji hrabia Michael Wentzel von Althann. Obok niego w dokumencie z 1804 r jako fundator świątyni został wymieniony nieznany z nazwiska książę S, który po uwolnieniu z tureckiej niewoli pragnął spełnić swój ślub złożony Matce Bożej. Bardziej wiarygodnym zdaje się jednak być kolejny dokument datowany rok później i widniejący w nim fundatorzy w osobach hrabiego Michaela Wentzla von Althanna i biskupa Tobiasza Backera, którzy wspólnie wcześniej ufundowali klasztor serwitów w Kralikach. Jednak i ta wersja nie jest przesądzona, ponieważ została zakwestionowana przez autora dziewiętnastowiecznej kroniki parafii w Roztokach. Podaje on, że darowizna na budowę nowowiejskiego kościoła została przekazana testamentem w 1691 przez dziekana Podhorskiego "na rychłą budowę kościoła" i częściowo wypłacona w 1700 roku. Potwierdzeniem tego może być zezwolenie wydane w 1702 roku, z którego wynika, że kościół ma być wzniesiony z funduszy kościoła i składek. Nie wyklucza to jednak współudziału hrabiego von Althanna w fundacji (użyczenie swojego architekta Jacopo Carove i w późniejszym okresie patronat i wsparcie finansowe rodziny von Althann). 

    «« | « | 1 | 2 | » | »»
    oceń artykuł

    Zobacz także

    Komentowanie dostępne jest tylko dla .

    Reklama

    Zapisane na później

    Pobieranie listy

    Reklama

    przewiń w dół